Japanse Duizendknoop als boze puber. nr 2

Soms ontvang je een prachtig kado maar weet je niet goed wat je er mee aan moet. Het artikel over de ongrijpbaarheid en bestrijding van de Japanse Duizendknoop – ook op deze website geplaatst als nr 1 – bracht me dat kado in herinnering. Vorig jaar stuurden twee creatieve onderzoekers me het rapport over hun aandachtige samenwerking met de Japanse Duizendknoop. Een aanpak die leidde tot heel verrassende resultaten. Misschien zelfs tot een alternatief om de agressie van deze plantensoort te verzachten. Dit verhaal verdient aandacht omdat beheerders van Gemeentelijk Groen en van Rijkswaterstaat met de conventionele middelen nauwelijks resultaat boeken en wetenschappelijke onderzoekers de alarmklok luiden. Maar het werken met aandacht in plaats van met herbiciden vraagt wel een heel grote stap in ons denken en ons wereldbeeld. Een beeld dat past in the big picture achter deze website. Ik wens U wat vertwijfeling maar vooral inspiratie!

Inleiding

Wat moet je schrijven over het contact met het wezen van een plant? Over hetgeen een plantengroep met ons gedeeld heeft en wat wij gevoelens zouden noemen?

‘Ons’ is Anton Kramer en ik, Annelot Borleffs. Hoe kan ik overbrengen wat de plant ons vertelde? Hoe die ons in vertrouwen nam? Als een onrustige, losgeslagen puber, die zich zonder om zich heen te kijken, grenzeloos uitbreidt hier in Nederland. Het gaat hier over de Fallopia bohemica. Door velen, ten onrechte, de Fallopia japonica genoemd. In de volksmond bekend als de Japanse Duizendknoop. 

De Fallopia japonica is echter, samen met de Fallopia sachalinensis, de moeder-/vaderplant die de Fallopia bohemica voortbracht. Het is deze daaruit voortgekomen kruising, de Bohemica, die tot overmaat van ramp is uitgegroeid tot een nauwelijks weg te krijgen lastpak. 

Anton en ik zijn, zonder dat we het in het begin zo in de gaten hadden, een innerlijke reis gegaan met deze drie nauwverwante plantensoorten. Twee veldjes van de Bohemica stonden vlak bij waar ik woon. En samen met Anton wilden wij op zoek naar een natuurlijke manier om deze te bestrijden. Echter vrijwel vanaf ons eerste afstemmen op de plant kregen we een ‘relatie’ met hem! Onze poging om de plant weg te krijgen veranderde naar een nieuwsgierigheid om hem beter te leren kennen.

De plant, aanvankelijk weinig open voor contact en met afwachtend wantrouwen, liet ons toch iets van zichzelf zien; namelijk zijn haast nietsontziende houding. Maar ook zijn tomeloze drang naar uitbreiding, en daarin een gevoel van ‘lost’ zijn. 

De ouderplanten binnen de familielijn komen oorspronkelijk uit Japan (F. japonica) en de eilandengroep Sachalin ten Noorden daarvan, behorende bij Rusland (F. sachalinensis). Zij zijn, los van elkaar, rond 1850 meegenomen naar de Botanische tuin in Leiden (F. japonica) en naar Sint-Petersburg (F. sachalinensis). De kruising tussen deze twee soorten werd voor het eerst in de Bohemen gevonden. Vandaar zijn naam Fallopia bohemica. Dit is de meest expansieve variant van de drie; degene die bij ons het meeste voorkomt.

Gedurende de uitwisseling met de plant twijfelden wij soms over onze eigen belevingen. Echter telkens en telkens weer bleken onze waarnemingen, die we los van elkaar hadden in het gezamenlijke contact, gelijk te lopen. 

De plant spiegelde ons ook persoonlijke thema’s, zoals ons niet helemaal ‘thuis’ voelen’ in de wereld en tweede en derde generatie oorlogsgeweld. Voor ons niet nieuw, maar het werd op een diepere laag aangeraakt. 

 Het lastige in dit schrijven is dat we, binnen de huidige wetgeving, de relatie tussen onze ervaringen en de helende kwaliteiten van de Fallopia, niet mogen beschrijven. De plant staat namelijk niet geregisterd als (homeopathisch) geneesmiddel. Daarmee is het verboden, om via internet, de geneeskrachtige werking te benoemen.  Ons wezenlijke contact met de Fallopia kunnen we echter wel beschrijven. In de wereld van diepe en wederkerige uitwisseling, in ons geval met een plant, bestaan geen wettelijke restricties en menselijk gecreerde voorwaarden. Met andere woorden over de uitwisseling zelf en de weg die we met de plant zijn gegaan mogen we publiceren. Over zijn helende werking niet.Natuurlijk zijn de genoemde uitwisseling en heling geheel vervlochten met elkaar en beschrijft juist de complete tekst de rijkdom van onze ervaring. Om de verhaallijn zo veel mogelijk door te laten lopen, staan de woorden van de helende werking daarom verborgen onder de sterretjes.  Het volledige artikel is (voor professionals) bij ons op te vragen. Het mag alleen niet op internet vanwege de, al aan den lijve ondervonden, controle door de Inspectie.  

Wat betreft de homeopathisch werking van de plantenfamilie is de helende kwaliteit verbonden met gevoelens van **************  ************ of zelfs ******.

Anton en ik wisten beide dat alles, meestal onbewust, met elkaar resoneert.  Tussen mensen onderling en ook in het contact met dieren. De diepgaande en wederkerige resonantie tussen mens en plant, hadden we echter nog niet zo aan den lijve ondervonden. 

Als puber was mijn grote voorbeeld Jane Goodall. Zij liet de wereld zien dat chimpansees gevoelens hebben. Zij opende een hele wereld met een nieuwe visie op dieren en hun belevingen. Wat hield ik van deze vrouw, en nog! Zij, die zo veel bloot heeft gelegd, wat voor die tijd haast onmogelijk was.

En wat als de tijd nu rijp is om te erkennen dat ook planten gewaarwordingen hebben of zelfs gevoelens? Dat zij bijvoorbeeld gevoelsreacties kennen op de bestrijding die momenteel zo intensief plaats vindt? Strijd brengt strijd. Dat is wat wij voelden bij de Fallopia bohemica. Dit ‘zich schrap zetten’ veranderde echter naar aanleiding van onze reactie op het stomen van de plant door het waterschap. 

De plantengroep waar wij contact mee maakten ligt aan de Barneveldse beek. Het waterschap probeert met behulp van stomen de planten daar weg te krijgen. Kort na dit gebeuren kwamen wij bij de verbrande plantresten. Wij voelden de pijn mee en hebben sorry gezegd. We hebben de beschadigde planten een verzachtende remedie gegeven. Wat er daarna gebeurde? De plant ging op een diepere laag open. Wonderschoon. Vanaf deze tijd was er méér mogelijk. Het wezen van de plant opende zich voor werkelijk contact en heling. Communicatie waarin ook ónze boodschap van betrokkenheid binnenkwam en aangenomen werd. Zo lieten wij de plant weten dat: ‘Als deze zich niet zou inpassen in onze biotoop, het letterlijk zijn dood zou betekenen’. Zijn bestrijding is al volop in gang gezet. Als reactie liet de plant zich sturen. We ‘floten hem terug’ met behulp van zijn eigen vaderplant. We hebben een besproeiing gedaan met een homeopathische potentie die van de Fallopia sachalinensis gemaakt is. Deze zien wij als de mannelijke ouderplant. Het gevolg was dat het Bohemica-veld toegankelijker werd.

In de stilte hebben we ervaren hoeveel er verteld wil worden. De subtiele velden van alles wat leeft, maar voor onze fysieke ogen onzichtbaar, zijn volkomen open en natuurlijk aanwezig. Hoe logisch ook, alles is ontstaan uit eenzelfde veld van liefde, die als levenskracht door alles heen stroomt. Hoe konden we ooit vergeten dat dit levende veld waarin we allen vibreren, de basis vormt voor onze gezondheid, geluk en voortbestaan? Wat een kans om vanuit dit veld samen te kunnen werken. Wij, als mens, als onderdeel van de natuur en niet los er van staand. Dit vraagt echter om een hele andere benadering dan die van bestrijding. Van afscheiding naar eenheid. Van Beheersing naar Beheer. 

Hier onder onze uitgebreidere bevindingen, gezamenlijk beschreven door zowel Anton als Annelot.

  1. Hoe het begon
  2. Plaats van onderzoek
  3. Plaatsen waar de plant veel voorkomt
  4. Eerste periode van contact en uitwisseling met het wezen van de plant
  5. Homeopathie
  6. Homeopathische werking van de Duizendknoopfamilie, de Polygonaceae
  7. Hoe we homeopathie toepasten bij ons onderzoek
  8. De Findhorn Foundation
  9. Aanloop naar een verandering
  10. Ziekte in de plant
  11. Ziekte als transformerende kracht
  12. Visie 
  13. Conclusie
  14. Hoe het begon

Annelot, die dicht bij twee veldjes Fallopia bohemica woont, zocht in het voorjaar van 2018 naar een natuurvriendelijke manier om deze te bestrijden. Zij zocht contact met een homeopathisch arts om te onderzoeken of er met behulp van de homeopathie ingangen zouden liggen voor het terugdringen van de plant. Hierop ontmoette zij Anton Kramer, met werkervaring binnen de agro-homeopathie.

Voor beide groeide vanuit het contact met de plant een volkomen verassende ervaring.

Plaats van onderzoek

Ons werkveld ligt vanaf mei 2018 bij twee veldjes met Fallopia bohemica (Duizendknoop). Eén veld van globaal 30 m2 en een iets groter veld van ongeveer 45 m2. Beide liggen langs de Barneveldse beek, ongeveer 40 meter van elkaar verwijderd.

Tijdens de periode van onderzoek lagen deze velden op de terreinen van twee verschillende landgoedeigenaren.

Het kleinste veld werd regelmatig gemaaid door de eigenaar. Vanaf begin zomer 2019 werden deze planten ook gestoomd door het waterschap.

Het grotere veld werd met rust gelaten door zijn eigenaar. 

Wij maakten met beide velden energetisch contact. Het homeopathisch behandelen deden wij echter alleen met het kleinere veld. Bij het grotere veld kregen wij hier geen toestemming voor. Achteraf bleek dat juist veel interessants te brengen. 

Plaatsen waar de plant veel voorkomt

De plant groeit veelal op plaatsen waar veel mensen komen, maar er tegelijkertijd weinig of geen wérkelijk contact is tussen mens en natuur. Denk hierbij aan het talud van snelwegen of langs het spoor, daar waar honderden mensen dagelijks voorbij snellen. Veelal zijn deze verbindingslijnen aangelegd vanuit een, voor de mens, functioneel oogpunt. De consequenties voor de natuur en haar zichtbare en onzichtbare bewoners zijn daarin van ondergeschikt belang. 

Velen wijzen erop dat de oorzaak van de grote verspreiding van de Duizendknoop ligt in de kleine stukjes plant of wortel, die voor de aanleg van deze infrastructuur met de grondverplaatsing zijn meegekomen. Dit zal zeker een rol spelen. Wij spreken hier echter over een diepere laag van disbalans door deze activiteiten. Er is over het algemeen weinig of geen bewustzijn wat het aanleggen van wegen en trajecten, energetisch gezien, met de natuurlijke omgeving doet. Het veroorzaakt een disbalans die een goede voedingsbodem vormt voor de Fallopia bohemica. De plant slaat daardoor extra goed aan! 

De plant groeit ook welig op plaatsen waar sprake is van een ándere vorm van energetische verwaarlozing. Dit kunnen letterlijk verwaarloosde stukken terrein zijn, onbewoonde huizen, maar ook gebieden waar nog energie hangt van onverwerkte conflicten en emotionele trauma’s. Voor de duidelijkheid, met verwaarloosde stukken natuur wordt niét natuur bedoeld die vrijuit haar eigen gang kan gaan.

In het geval van ‘onze’ Fallopia-velden liggen ze dicht bij een gebied waar onverwerkte energie hangt. Zo heeft er in de Middelleeuwen, op 50 m afstand van het grootste Fallopia veld, een kasteel gestaan. Nadat het leeg kwam te staan en vervallen raakte, trokken hier gewelddadige bewoners in, die de omgeving terroriseerden. Het kasteel bestaat allang niet meer, maar de energetische belasting is nog aanwezig. In de folklore wordt gesproken over een ‘spookbos’ en over ‘witte wieven’; een aanwijzing dat er energetisch ‘iets’ aan de hand is. In de tijd dat de paarden nog de ploeg trokken waren zij bijna niet die kant uit te krijgen. Dieren voelen veel beter aan dan mensen, wat energetisch belaste plekken zijn.

Iets verderop op het terrein, van dezelfde eigenaar van dit gebied, stond tientallen jaren een leegstaand huis als gevolg van een onopgelost familieconflict. Was dit toeval? Onze ervaring is dat ‘zware’ energie een voedingsbodem kan zijn voor een nieuw conflict. 

Misschien zijn deeltjes van een Fallopia plant meegekomen met de Barneveldse beek, maar hebben ze een goede voedingsbodem gevonden omdat ze hier hun helende werking kunnen uitoefenen door hun aanwezigheid. Dat dit door de mens niet als zodanig gezien wordt, betekent niet dat dit geen rol speelt.

Natuurlijk is de oplossing niet om de plant zijn gang maar te laten gaan, maar als de onderliggende samenhang met de oorzaak van de woekering niet erkend wordt, blijft de natuur haar signalen afgeven totdat deze verstaan worden.

In de periode van de afnemende expansiekracht van de plant (zie hieronder beschreven), is het bovenstaande conflict liefdevol opgelost. Zou ook dit in relatie staan met elkaar? Het bescheidener geworden Fallopia-veld en het weer bewoonbaar maken van het leegstaande huis? 

Eerste periode van contact en uitwisseling met het wezen van de plant

Net als mensen hebben planten een veld van energie en informatie om zich heen. Natuurlijk zijn er verschillen, maar in de basis is dit gegeven gelijk. Bij de mens zijn het ECG (‘hartfilmpje’) en het EEG (zeg maar het ‘hersenfilmpje’) bekend. Deze zijn ook op enige afstand van het lichaam af te lezen. Ze dragen, samen met alle andere organen, bij aan het energie- en informatieveld rond het menselijk lichaam, de aura geheten. 

Vanaf het eerste gezamenlijke afstemmen op de plant hadden wij toegang tot deze subtiele energievelden van informatie. We begonnen altijd met het vragen van toestemming om in het ‘grote’ veld van informatie van het bos ‘binnen’ te mogen komen. Binnen dit veld zochten wij contact met de plantengroep van de Fallopia. Gedurende 3 jaar hiervoor had Annelot, deels samen met een goede vriendin, al intensief in het energetische veld van het landgoed gewerkt. Er was dus al gedurende langere tijd energetisch contact en zorg.

De informatie die wij van de plant ontvingen kwam als beelden, gevoelens of gedachten in ons op. Aanvankelijk voelden wij een narrigheid, weerstand en zelfs wantrouwen bij de plant. De plant was sterk op zichzelf gericht en toonde weinig bereidheid tot uitwisseling. Ook lazen wij aan de plant af dat hij geen besef had van zijn buurplanten. In menselijke termen voelde de plant autistisch of zelfs narcistisch aan. In de loop van de tijd kwam er naast de narrigheid wel enige openheid, maar het was nooit echt van harte.

Op de een of andere manier maakte dit bij ons een grote nieuwsgierigheid wakker. Natuurlijk vooral naar de reden van zijn onstuimige groei, maar zeker ook naar zijn afwijzende houding. Daarin respecteerden wij zijn argwaan volkomen. Dit communiceerden we overigens wel, waardoor het Fallopia-veld vaak wat ontspande. 

Tot onze verbazing werden wij in de eerste fase van het contact zélf geconfronteerd met persoonlijke, oude pijn. Met name onverwerkte familie-oorlogs-trauma’s, die in onze beide families (sterk) aanwezig waren, werden opnieuw opgerakeld. Het contact met het wezen van de Fallopia bohemica opende onze harten op een diepe laag. 

Vanuit de homeopathie weten we dat deze plantenfamilie heling kan brengen bij thema’s van *********** en ********. Het ******* thema was nieuw.

Het wonderlijke was dat de verrijking en heling die wij als mens doorliepen van invloed was op het veld van de plant. Als wij zelf door blokkades heen waren bewogen, was het veld van de plantengroep ook weer een stapje toegankelijker geworden. Een resonantie die ons telkens weer verwonderde en stimuleerde om door te gaan.

Ondertussen liet de plant ons zien hoe zijn energieverdeling was; sterk in het wortelgebied en sierlijk mooi in het blad- en kruingebied. Daartussen echter ‘leeg’ en ontheemd. Weinig verbonden met het eigen middengebied. Wel een krachtige, haast blinde, naar buiten gerichte beweging.

Wij zijn begonnen met het ondersteunen van de plant met homeopathische besproeiingen om de plant gerust te stellen en zich bewust te worden van zichzelf. (Besproken onder ‘Hoe we homeopathie toepasten bij ons onderzoek’) 

Homeopathie

In de homeopathie is veel kennis verzameld over hoe planten resoneren met de geestelijke en lichamelijke gezondheid van mensen. Indien de juiste homeopathische potentie wordt gekozen geeft deze resonantie een prikkel tot genezing. Het activeert het zelfgenezend vermogen. Hiermee zet een homeopathische middel aan tot heling. Homeopathie kan de pijnlijke gebeurtenissen uit het verleden niet veranderen, maar wel de pijn helpen verwerken of transformeren, waardoor de lading vermindert of zelfs verdwijnt. 

Een homeopathische bereiding heeft overigens dezelfde werking bij een dier, plant of zelfs een energetisch belast gebied. Dit hangt samen met het feit dat al het leven een zelfgenezend principe kent.

De onderverdeling in homeopathische potenties komt overeen met de opeenvolgende bereidingsstappen die er zijn gemaakt. 

Hoe hoger de potentie, hoe meer bewerkingsstappen er hebben plaatsgevonden en hoe dieper de genezende werking is. Met ‘dieper’ wordt hier bedoeld, meer op zielsniveau dan alleen in het fysieke.

Elke plant heeft zijn eigen werkingsspectrum. Een vrij bekend voorbeeld is Arnica, dat in de Alpen bekend staat als Valkruid. Een waardevolle plant die geneeskrachtig werkt bij letsel nadat men gevallen is. Uitwendig kan het gebruikt worden als zalf, of kan van het blad een thee gemaakt worden. In een homeopathische potentie (inwendig gebruik), werkt het echter nog krachtiger. Ook bij (zware) kneuzingen of bij een emotionele of mentale ‘klap’ werkt het ondersteunend en helend. Arnica mag hier als voorbeeld beschreven worden, aangezien het een geregistreerd middel is.

Homeopathische werking van de Duizendknoopfamilie, de Polygonaceae

Fallopia-soorten dragen de, al eerder genoemde, kwaliteit in zich om ondersteunend te zijn bij de gevolgen van **************************************** en ********. De plant is hierdoor behulpzaam om trauma’s hieromtrent aan te raken en te helpen verwerken. 

Alle plantenfamilies zijn in de biologie ingedeeld volgens de zgn. botanische (stam-) boom. Hoe ouder de plantensoort evolutionair is, hoe lager ze in de boom zitten. En hoe recénter planten zich hebben ontwikkeld, hoe hoger deze zich in de stamboom bevinden. Deze botanische indeling correspondeert met de groei en ontwikkeling van de mens. De oudste plantensoorten, die evolutionair gezien minder ver ontwikkeld zijn, passen eerder bij ziekten, problemen of trauma’s die in de (vroege) jeugd zijn ontstaan. De hogere, later ontstane plantensoorten, passen bij problemen en ziekten van de volwassen mens. De Fallopiafamilie is in de botanische boom hoog in de kruin ingedeeld. Dit betekent dus dat de soort pas later ontstaan is. (En ‘later’ is natuurlijk betrekkelijk, gezien de miljoenen jaren oude ontwikkeling van de Aarde en haar planten). 

Evenals andere plantenfamilies in de kruin, bezitten ze een tweede éxtra kwaliteit, die aangeduid wordt als de ‘Lanthanide-kwaliteit’. Deze Lanthanide-kwaliteit maakt dat ze passen bij mensen die oog hebben voor onrecht in de wereld en voor situaties waarbij de autonomie van mensen, of van zichzelf, geschaad wordt. Ze nemen vaak binnen hun familie, of de maatschappij de rol in van mediator of vredesstichter. Vaak hebben ze een hang naar bewustzijn en spiritualiteit. De gehele Duizendknoopfamilie (Polygonaceae) behoort hiertoe. 

De Fallopia kan daarmee met zijn twee verschillende aspecten van enerzijds ondersteuning bij ********* en ******; anderzijds erkenning van bewustzijn rondom vrede en autonomie, een bijzondere bijdrage leveren voor mensen rondom deze levens-thema’s.

Niet alleen kan de Fallopia werkzaam zijn voor iemand die slachtoffer is van de genoemde **************************************** en ********. Maar hij kan net zo goed werkzaam zijn voor een persoon die dader is; twee kanten van hetzelfde thema. De plant maakt geen onderscheid, heeft geen oordeel. En in beide situaties kan het de pijn die hieraan ten grondslag ligt, helpen helen. 

Als extra opmerking willen we hier nog aan toe voegen:

Wij hebben persoonlijk ervaren hoe groot de reikwijdte van de werking van de Fallopia is. Kampervaringen van (groot-) ouders werden in ons aangeraakt en een stapje verder verwerkt. Dit komt, zoals we al eerder schreven, doordat de Fallopia helend kan werken bij deze thema’s van ********* en ********. Tijdens ons onderzoek kwamen er soms beelden op van de 

húidige vluchtelingenstromen en vluchtelingenkampen. Zou het mogelijk zijn dat de plant ook in deze rampen iets van verlichting kan brengen voor zowel slachtoffers als daders? Over het hoe en waarom van deze vraag hadden we geen antwoord, maar de associatie kwam wel naar boven. 

Hoe we homeopathie toepasten bij ons onderzoek

De eerste besproeiing die we deden was aanvankelijk nog gericht op de ‘bestrijding’ van de plant. We gebruikten daarvoor het homeopathische preparaat *****, vanwege het gegeven dat de Fallopia op een andere locatie vrij slecht groeide in de buurt van een *****. Zijn energetisch veld werd hierbij wat rustiger.

Nadat wij al snel ons doel veranderden naar wérkelijk contact en samenwerking, besproeiden wij de plant enkele weken later met **********. Dit middel past bij ontheemde mensen (lees ‘planten’) die hun emoties voornamelijk uiten via een dreigende houding. Het effect was volgens ons dat de plant gezeglijker, minder confronterend werd. 

De derde keer dat wij de plant een middel gaven, was nadat het waterschap de plant gestoomd had. Wij gaven de plantresten het middel *********; dit is behulpzaam bij verbranding. 

(Om toch enig inzicht te geven hoe homeopathie werkt, hebben we er voor gekozen om hier juist de naam van de middelen weg te laten, in plaats van de helende werking). 

De homeopathische besproeiingen waren waardevol. Ze losten steeds een stukje van de weerstand op. De grootste verandering ontstond echter na onze betrokkenheid na het stomen.

De latere besproeiing met een homeopathische potentie wordt beschreven in het deel ‘Aanloop naar een verandering.’

De Findhorn Foundation

In de periode dat wij een zorgend en groeiend vertrouwen opbouwden met de plant, ontstond het verlangen om contact te maken met iemand van de Findhorn Foundation in Schotland. Voor ons HET centrum waarin sinds 1950 samengewerkt wordt met de Deva’s van planten en de grote allesomvattende intelligentie van de natuur. Daar is co-creatie met alles wat leeft één van de grondbeginselen waarop hun visie gebaseerd is. Wij kwamen in contact met een vrouw, Susan McCrone, die zelf essences maakt van planten. Zij woont vlak bij Findhorn en werkt vanuit dezelfde principes, maar maakt geen deel uit van de Findhorn Community zelf. Gedrieën zijn wij via skype begonnen met afstemming, uitwisseling en vooral meditaties met de Fallopia. De vrouw uit Schotland maakte een essence van de Fallopia japonica. Hiervan maakte Anton homeopathische potenties; net als eerder van de F. bohemica en de F. sachalinensis. We waren nieuwsgierig of Susan ook de helende kwaliteit van de plant kon ervaren.

Anton en ik waren, zoals eerder beschreven, al door ons regelmatige contact door eigen innerlijke processen heen bewogen. Susan, die er nieuw instapte, is de essence van de Fallopia japonica gaan slikken. Dit heeft haar ondersteund in een diep, innerlijk proces van verwerking van oude ****, in relatie tot haar moeder. Zij kende dit thema, maar kon tot dan toe niet bij de werkelijke kern komen. Met behulp van de essence lukte dit wel en kon zij deze ****transformeren. 

Aanloop naar een verandering

In dezelfde periode dat de plant door het waterschap gestoomd was en wij vervolgens dieper contact kregen met de Fallopia bohemica, ontdekten wij meer van de familieachtergrond van de planten.

Zoals wij al in de inleiding beschreven zijn beide ouderplanten rond 1850 vanuit hun land van oorsprong, meegenomen naar Europa. Pas meer dan een eeuw later, in 1983, is de daaruit voortgekomen Bohemica soort in Tsjechië ontdekt.

Zoals wij eerder noemden is deze kruising de meest expansieve soort van de drie. Nogmaals voor de duidelijkheid, dit is niet de Japanse Duizendknoop, de moederplant, waarmee hij in Nederland veelal verward wordt. De beide ouderplanten komen hier zelfs aanzienlijk minder voor. 

We maakten homeopathische potenties van de drie verschillende soorten. Tijdens de bereiding wordt het sap van de plant steeds weer verwreven en verdund. Hierbij komt de essentie van de plant tot uiting. Deze potenties hielpen ons, om ook thuis, makkelijker met de velden te communiceren. 

In ons (meditatieve) contact met de ouderplanten voelden wij een schaamte om het gedrag van hun zoon.  We beschrijven de F. bohemica als ‘zoon’ omdat wij deze kruising hebben ervaren als mannelijke energie. Dat betekent niet dat er letterlijk gezien geen vrouwelijke Bohemica planten zijn, maar dat energetisch de mannelijke kracht duidelijker voelbaar was. Vol power en zijn eigenzinnigheid levend. In menselijke termen zou je hem een losgeslagen puber noemen. Kwam dat omdat hij een afstammeling was van ontheemde ouders?

Wij zijn vervolgens intuïtief te werk gegaan en hebben de Bohemica letterlijk opnieuw in contact gebracht met de energie van de vaderplant. Voor ons is dat de Fallopia sachalinensis. De vader als corrigerende kracht die zijn ‘zoon’ ter verantwoording roept. 

Wij deden dit door middel van een besproeiing met een homeopathische bereiding van de F. sachalinensis. Dit had een krachtig effect. Wij zagen het veld van de plant energetisch kleiner en bescheidener worden. 

In een tweede stap hebben wij de energetische verbinding met de moederplant hersteld, de Fallopia japonica. Hierna was een duidelijke ontspanning en verzachting voelbaar bij de F. bohemica. Voor ons had er een shift plaats gevonden in de sfeer en in het energetische veld van de plant. Dit werkte vervolgens de komende weken door.

Deze ontwikkeling verbaasde ons ten diepste! Dit zou er opnieuw op duiden dat ook planten gevoelsreacties kennen. Wij vertrouwde toch onze weg, wetend dat bij natuurvolkeren wezenlijk contact met plant en dier heel vanzelfsprekend is.

Ziekte in de plant

In september 2019 ontdekten wij in het veld van de Duizendknoop, dat wij nooit door besproeiing behandeld hadden, een onbestemde ziekte. Wij hadden deze groep planten wel altijd meegenomen in ons energetische contact. 

De bladeren vertoonde bruine vlekken, begrensd door de bladnerven; vervolgens vielen er gaten in. Uiteindelijk bleven er rafelige bladeren over. De stengels verkleurden bruin en uiteindelijk zwart. 

Tevens bleven de planten kleiner. Ze waren tot een meter korter dan het jaar ervoor. Dit was eenvoudig waar te nemen doordat de kale stengels van het vorige seizoen nog overeind stonden. 

Al deze verschijnselen zagen we niet op andere locaties.

Deze veranderingen gingen gepaard met een energetische uitstraling die veel milder en minder expansief was dan daarvoor. Trok de plant zich terug? Was de plant bescheidener geworden? In ieder geval voelde het veld kalmer aan en meer in zichzelf rustend. Voor antwoorden is verder onderzoek nodig.  

Van de zieke planten maakten we foto’s. Van de aangetaste bladeren en stengels, maakte wij een homeopathisch middel. Wat onze ervaringen hierin zijn beschrijven we in een volgend artikel, aangezien we tijdens dit schrijven hier nog te weinig over kunnen zeggen.

Ziekte als transformerende kracht

Wij zien ziekte als een ‘gezonde’ uiting dat er iets mis is. Daarmee is ziekte een uitnodiging om dieper te gaan kijken. Dit geldt voor zowel de mens, met zijn of haar ziektes, maar ook voor de natuur die uit balans/ziek kan zijn. Daarin past de homeopathie, omdat deze niet symptomatisch werkt, maar ondersteunend voor zowel lichaam als ziel.

Tot onze verrassing bracht ons werk met het wezen van de Fallopia ons een belangrijk inzicht. Wij zien de woekering van de plant als symptoom van een uit balans zijnde, ‘zieke’ natuur. De plant groeit namelijk met name op plekken met een energetische disbalans. In die zin is hij een boodschap aan ons als mens, om hier bewust van te worden.

Je kunt contact maken met dat wat ziek is; de woekering of ziekte heeft een ‘stem’, een verhaal. Dit geldt voor alle ziektes in alle levensvormen. Door dit serieus te nemen bij de Fallopia kregen wij inzicht in de betekenis van zijn woekering. Het bijzondere van het proces was dat het een win-win situatie werd. Ons contact met de fijnstoffelijke wereld verdiepte zich; een oefening voor ons hart als waarnemingsorgaan. Ook de Fallopia plant leek er goed in te gedijen, gezien alles wat we hierboven beschreven hebben. Hij heeft, naar onze ervaring, een ontwikkelingsstap doorgemaakt. Wij zien de aantasting van de plant, gecombineerd met een mildere uitstraling, als mogelijke gevolg van onze samenwerking en daarmee een doorgang naar een volgende fase. 

Bij bestrijding, in welke vorm dan ook, mis je de kans op deze inzichten en processen. Daarmee is samenwerking met de natuur ook nog eens helender en voedender voor ons als mens.

Energetische velden wisselen informatie uit. Het veld langs de Barneveldse Beek, dat volgens onze waarneming veranderd is, zal daardoor invloed hebben op het veld van de gehele Fallopia soort. 

Hoe meer er energetisch gewerkt wordt met individuele Fallopia-velden, hoe meer dit zal doorwerken op het groepsveld.

De theorie van “De Honderdste Aap” leert ons, dat bij voldoende verandering, er een kritische grens bereikt wordt. De veranderingen die bereikt zijn in de individuele velden, gaan dan blijvend over op het veld van alle planten van dezelfde soort.

Visie

Overal in de natuur verschijnen steeds krachtiger signalen die ons laten zien dat zij uit balans is. Dit geldt niet alleen voor de woekerende groei van de Fallopia, maar ook voor de opkomst van de processierups, schimmels en bacteriën in de landbouw, aaltjes in de glastuinbouw. En momenteel zet het Corona virus onze wereld op zijn kop. 

Natuurlijk hebben al deze ziekten en plagen verschillende oorzaken. Maar de lange periode dat wij de natuur naar onze hand hebben gezet, veelal gericht op een zo groot en snel mogelijke productie, eisen hun tol. Onder andere de monocultuur, de bio-industrie, het gebruik van gif en het effect van onzichtbare straling van vele netwerken ontwrichten het natuurlijk evenwicht. Deze ontwrichting opent de poort voor ziektes. Woekering of ziekte is hierbij te verstaan als het rinkelen van een alarmbel. 

Onze visie is dat een woekering kan optreden, daar waar een energetische disbalans is ontstaan, veroorzaakt door een verstoring van het natuurlijke evenwicht.

Vanuit deze kijk en volgens hetgeen de plant ons mededeelde, staat bestrijding voor het negeren van de zoveelste waarschuwing. Veel van het menselijk handelen komt voort uit de gedachte dat we los staan van de natuur en haar kunnen (blijven) beheersen. Maar de effecten van deze houding komen als een boemerang terug. 

Alles wat leeft heeft een wezenskern en daarmee een intelligentie waar we contact mee kunnen maken. De communicatie tussen ons als wezen en wezens uit de natuur, creëert een gezamenlijkheid waarin respect is voor al het leven. Dit is een eerlijker, gezonder en gelukkiger basis voor ons als mens en alle leven op Aarde.

Vanuit samenwerking met deze levende krachten komen nieuwe en verassende mogelijkheden die ethischer, goedkoper en doeltreffender zijn. Zie ook de resultaten in Findhorn, Schotland. Gelukkig zijn er altijd mensen gebleven die de visie en kennis over deze werkelijkheid bewaard, geleefd en uitgedragen hebben. Door alles heen trouw blijvend aan wat zij diep van binnen als waarheid ervaren. Gelukkig lijkt langzaam het getij te keren en worden er meer en meer mensen bewust. Dit is hard nodig om een nieuw draagvlak te creëren om vanuit meer bewustzijn de toekomst in te gaan. 

In het contact met het veld van puur bewustzijn opent zich ‘als vanzelf’ een oneindige potentie aan oplossingen. Een mooi voorbeeld hiervan is te zien in de film ‘The Biggest Little Farm’. Maar gelukkig zijn er tientallen voorbeelden, ze worden meer en meer zichtbaar en gehoord.

Ook de gedachte om de plant te bestrijden met natuurlijke vijanden uit het land van herkomst (vlo, schimmel) komt voort uit de ‘oude’ manier van denken. Daarbij komt dat de gevolgen hiervan met geen mogelijkheid te overzien zijn. 

In sommige situaties duurt het een paar generaties voordat de consequenties zichtbaar zijn. Denk hierbij aan de Fallopia zelf, die pas 120 jaar na introductie in Europa tot een plaag heeft geleid. Dit moet een duidelijke waarschuwing zijn. Deze ethische kwestie betreft hiermee ook genetische manipulatie. In technisch opzicht heeft de mens zich gespecialiseerd, maar tegelijkertijd is er een verschraling ontstaan in het contact met de eigen binnenwereld. Daar waar het eigen diepe weten ligt en oplossingen, die vanuit het mentale denken niet gevonden kunnen worden.

In de huidige Westerse geneeswijze zien wij, in de focus op symptoombestrijding, eenzelfde verschraling.

Conclusie

We zijn een hele weg gegaan. Zowel wij als de plant bewogen door een waardevol proces heen. Gedurende twee jaar hadden we tientallen malen contact met de planten. Dit bracht, samen met de inzet van homeopathische middelen, steeds weer nieuwe inzichten en mogelijkheden. 

Het is ons helder geworden dat contact met het wezen van een plant mogelijk is en dat planten, in dit geval de Fallopia, bereid zijn tot samenwerking. Voor ons was het een ‘thuiskomen’ in datgene dat we altijd al wisten, namelijk dat alles bezield is

Of planten gevoelens hebben? Eigenlijk maakt dat antwoord niet eens zo uit. Wij maakten verbinding met de levenskern van de plant. Dat was van belang en gaf een doorgang naar groei; zowel voor ons als mens, als voor de plant en zijn omgeving. Het energetische veld kwam tot rust in de breedste zin van het woord. 

Voor ons is het duidelijk dat planten een intelligentie hebben; een mogelijkheid tot waarnemen en reageren vanuit een wezenskern. Communicatie hiermee voorloopt via ons hart. Het hart fungeert hierbij als poort en gaat voorbij aan alle fysieke vormen. We zijn hierbij volledig in het hier en nu en in stille afstemming voor alles wat zich aandient. Op deze manier wordt ons hele wezen een open zintuig.

Wat een consequentie heeft deze les van de Fallopia. Het vraagt om bewustzijn en werkelijk gezond verstand, om datgene in stand te houden wat ons allen draagt, voedt, beschermt en maakt dat we op Moeder Aarde samen kunnen leven.

Het werd ons helder dat het bewustzijn waarin wij ons onderzoek deden een meta-fysische wereld betreft. Wij maakten contact met het wezen, de essentie van een plant. Dit sluit goed aan bij de mogelijkheden en werkwijze binnen de homeopathie. In een hoge potentie is er geen fysieke stof meer aanwezig. Wel de informatie, de blauwdruk, van de plant. Het middel werkt van wezen tot wezen en betreft een veld van resonantie. Precies waar wij ook in werkten. Zolang er vanuit de huidige geneeskundige blik geen openheid is om de fijnstoffelijke aspecten van het leven  te erkennen en te onderzoeken, zullen de al aanwezige wetenschappelijke bewijzen dat homeopathie werkt, van tafel geveegd worden. 

Na onze bevindingen met de plant waren wij echter opnieuw overtuigd van de urgente noodzaak om hoofd en hart, lichaam en ziel, in de breedste zin van het woord weer met elkaar te verbinden. 

We willen graag samen werken om kennis en ervaring met elkaar te verbinden ten aanzien van de Fallopia, maar ook bijvoorbeeld rondom de processierups. Wij staan open voor communicatie met eenieder die zich aangesproken voelt, om gezamenlijk het pad (van co-creatie) verder te onderzoeken. 

Augustus 2020

Annelot Borleffs                       Anton Kramer 

Henk Kieft

Add comment